Regulacja po traumie. Jak odzyskać poczucie bezpieczeństwa i wpływu na własne życie.

  • 2 dni warsztatu na żywo,
  • 8 godzin wspólnej pracy,
  • ćwiczenia podczas obu dni,
  • 2 sesje Q&A,
  • 14 dni integracji,
  • nagranie dostępne przez 12 miesięcy.

Jak odzyskać poczucie bezpieczeństwa i wpływ na swoje dorosłe życie po doświadczeniach traumatycznych z dzieciństwa?

2 dniowy warsztat online o tym, jak doświadczenia z dzieciństwa nadal wpływają na Twoje dorosłe życie i jak odzyskiwać wpływ tam, gdzie do tej pory kierowały Tobą stare reakcje.

Możesz zostawić za sobą dom, w którym dorastałaś/eś. Możesz zbudować zupełnie inne życie, stworzyć własną rodzinę, wybrać innych ludzi i od lat nie doświadczać tego, co kiedyś było źródłem lęku.

A jednak część reakcji, których nauczyłaś/eś się wtedy, może nadal uruchamiać się w Twoim dorosłym życiu.

Twój mózg i układ nerwowy przez lata uczyły się rozpoznawać zagrożenie i reagować w sposób, który miał Cię chronić. To, co kiedyś pomagało Ci przetrwać trudne doświadczenia, dzisiaj uruchamia się automatycznie również w sytuacjach, w których realnego zagrożenia już nie ma.

Możesz być dorosłą osobą, pracować, tworzyć relacje, wychowywać dzieci, odnosić sukcesy i bardzo dobrze rozumieć swoją historię, a jednocześnie w określonych sytuacjach reagować w sposób, którego nie potrafisz zatrzymać.

Czyjeś niezadowolenie może uruchamiać potrzebę natychmiastowego naprawienia sytuacji. Konflikt może powodować ogromne napięcie albo sprawiać, że zamierasz i nie potrafisz powiedzieć ani słowa. Dystans drugiego człowieka może zostać odczytany jak zapowiedź odrzucenia. Utrata kontroli może uruchamiać lęk, zanim jeszcze wydarzy się cokolwiek złego.

Możesz odpoczywać i jednocześnie czuć, że powinnaś/powinieneś coś robić. Kontrolować, zanim pojawi się problem. Przepraszać, zanim ktoś zdąży się zezłościć. Pomagać, zanim ktokolwiek poprosi Cię o pomoc. Rezygnować ze swoich potrzeb, żeby zachować relację. Brać odpowiedzialność za emocje innych ludzi.

Możesz również nauczyć się czegoś zupełnie przeciwnego: nikogo nie potrzebować, nie prosić o pomoc, nie pokazywać słabości, wycofywać się z bliskości i polegać przede wszystkim na sobie.

A co, jeśli część tego, co dzisiaj uważasz za swoją osobowość, jest sposobem, którego kiedyś nauczyłaś/eś się, żeby przetrwać?

Dzieciństwo się kończy. Adaptacje, które w nim powstały, nie zawsze kończą się razem z nim.

Dziecko nie może po prostu odejść z domu, który jest dla niego trudny. Nie może zmienić rodziców ani warunków, w których dorasta. Jest zależne od ludzi, którzy się nim opiekują, dlatego szuka najlepszego dostępnego sposobu, żeby zachować więź i poradzić sobie z tym, czego doświadcza.

  • Przy rodzicu krytykującym może nauczyć się, że musi być coraz lepsze, żeby zasłużyć na uznanie.
  • Przy nieprzewidywalnym – obserwować otoczenie i wychwytywać najmniejszą zmianę nastroju.
  • Przy rodzicu w roli ofiary – zajmować się jego emocjami i brać odpowiedzialność za jego życie.
  • Przy odrzucającym lub emocjonalnie niedostępnym – nie potrzebować zbyt wiele i radzić sobie samemu.
  • Przy nadopiekuńczym i lękowym – doświadczać świata jako miejsca pełnego potencjalnych zagrożeń.
  • Przy niedojrzałym emocjonalnie – zbyt wcześnie stać się odpowiedzialnym i „dorosłym”.

To, co wtedy było adaptacją, w dorosłym życiu ma swoją cenę.

Podczas tego warsztatu przyjrzysz się przede wszystkim temu, co pod wpływem doświadczeń z dzieciństwa wydarzyło się w Tobie.

Jak nauczył się funkcjonować Twój mózg. Co zapamiętał Twój układ nerwowy. Jakie strategie przetrwania rozwinęłaś/eś. Jakie przekonania powstały. Jak nauczyłaś/eś się przeżywać emocje, bliskość, konflikt, odpoczynek, własne potrzeby i granice.

I które z tych sposobów nadal organizują Twoje życie, mimo że warunki, w których powstały, dawno się zmieniły.

To, co pomogło Ci przetrwać dzieciństwo, nie musi kierować całym Twoim dorosłym życiem.

Ten warsztat jest dla Ciebie, jeśli:

  • czujesz, że przeszłość się skończyła, ale w wielu sytuacjach nadal reagujesz tak, jakby zagrożenie wciąż było obecne,
  • żyjesz w napięciu, czujności albo ciągłej gotowości i trudno Ci naprawdę odpuścić,
  • nawet kiedy wszystko jest dobrze, jakaś część Ciebie nadal czeka, aż wydarzy się coś złego,
  • potrzebujesz kontroli, planowania i przewidywania, żeby czuć się bezpiecznie,
  • trudno Ci odpoczywać bez poczucia winy, a zatrzymanie zamiast ulgi potrafi przynieść napięcie,
  • bardzo mocno reagujesz na krytykę, niezadowolenie, podniesiony głos, milczenie, dystans albo wycofanie drugiego człowieka,
  • boisz się odrzucenia lub porzucenia i dlatego trudno Ci odmówić, postawić granicę albo powiedzieć wprost, czego potrzebujesz,
  • w relacjach rezygnujesz z siebie, żeby nie stracić drugiego człowieka,
  • bliskość sprawia, że zaczynasz się wycofywać, zamykać albo potrzebujesz odzyskać dystans,
  • bierzesz odpowiedzialność za emocje, problemy i samopoczucie innych ludzi,
  • automatycznie wchodzisz w rolę ratownika, opiekuna albo osoby, która zawsze wszystko ogarnia,
  • masz poczucie, że musisz być silna/y, samodzielna/y i radzić sobie bez względu na to, ile Cię to kosztuje,
  • trudno Ci rozpoznać własne potrzeby, ponieważ przez wiele lat ważniejsze było to, czego potrzebują inni,
  • stawianie granic uruchamia poczucie winy, lęk albo potrzebę nadmiernego tłumaczenia się,
  • w sytuacji konfliktu walczysz, uciekasz, zamierasz, odcinasz się albo natychmiast próbujesz zrobić wszystko, żeby druga osoba przestała być niezadowolona,
  • zdarza Ci się „wyłączać”, tracić kontakt z emocjami albo mieć poczucie, że w trudnym momencie nie jesteś w stanie nic zrobić,
  • doświadczasz silnego lęku, poczucia zagrożenia albo napadów paniki i chcesz lepiej rozumieć, co dzieje się wtedy z Twoim organizmem,
  • zdarza Ci się wiedzieć racjonalnie, że jesteś bezpieczna/y, a mimo to nie potrafisz tego poczuć,
  • masz wrażenie, że niektóre sytuacje uruchamiają reakcję znacznie silniejszą niż to, co rzeczywiście dzieje się w danym momencie,
  • bardzo dużo od siebie wymagasz, trudno Ci popełniać błędy i ciągle masz poczucie, że możesz zrobić więcej albo lepiej,
  • odpoczywasz dopiero wtedy, kiedy wszystko jest zrobione – a wszystko właściwie nigdy nie jest zrobione,
  • trudno Ci zaufać innym i najbezpieczniej czujesz się wtedy, kiedy możesz polegać wyłącznie na sobie,
  • nadmiernie analizujesz rozmowy, zachowania innych ludzi i zastanawiasz się, czy czegoś nie zrobiłaś/eś źle,
  • często sprawdzasz, czy kogoś nie zawiedziesz, nie zezłościsz albo nie rozczarujesz,
  • trudno Ci przeżywać złość, smutek, lęk lub inne emocje, ponieważ kiedyś nie było dla nich bezpiecznego miejsca,
  • jako dziecko musiałaś/eś być grzeczna/y, silna/y, odpowiedzialna/y, najlepsza/y, pomocna/y, niewidzialna/y albo po prostu „nie sprawiać problemów”,
  • zbyt wcześnie musiałaś/eś dorosnąć i do dzisiaj trudno Ci pozwolić sobie potrzebować drugiego człowieka,
  • nie pamiętasz dzieciństwa jako szczególnie dramatycznego, ale czujesz, że brakowało w nim emocjonalnej obecności, ochrony, bezpieczeństwa, przewidywalności, czułości albo zainteresowania tym, co przeżywasz,
  • wielokrotnie wracasz do podobnych relacji i sytuacji, mimo że świadomie obiecujesz sobie, że tym razem będzie inaczej,
  • rozpoznajesz w sobie przekonania: „muszę zasłużyć”, „muszę być silna/y”, „nie mogę nikogo potrzebować”, „nie wolno mi zawieść innych”, „muszę wszystko kontrolować”, „nie jestem wystarczająca/y”,
  • dużo już wiesz o swoim dzieciństwie i rozumiesz źródła swoich trudności, ale sama wiedza nadal nie zmienia tego, jak reagujesz w konkretnym momencie,
  • chcesz nauczyć się rozpoznawać stan swojego układu nerwowego i wiedzieć, czego potrzebujesz przy pobudzeniu, zamrożeniu, odcięciu czy silnym lęku,
  • chcesz nauczyć się budować poczucie bezpieczeństwa na co dzień, zamiast zajmować się sobą dopiero wtedy, kiedy organizm jest już przeciążony,
  • nie chcesz już wyłącznie wiedzieć, dlaczego reagujesz w określony sposób. Chcesz wiedzieć, co możesz zrobić z tym dzisiaj.

OD ZROZUMIENIA DO REALNEJ ZMIANY.

Podczas warsztatu nie zatrzymamy się na analizowaniu dzieciństwa.

Będziemy łączyć to, co wydarzyło się kiedyś, z tym, co dzieje się dzisiaj w Twoim mózgu, ciele, emocjach, przekonaniach i relacjach.

Będziemy rozpoznawać moment, w którym teraźniejsza sytuacja uruchamia starą reakcję. Zobaczymy, przed czym próbują chronić Cię kontrola, perfekcjonizm, zamrożenie, ratowanie innych, ciągła zadaniowość, podporządkowanie czy nadmierna samodzielność.

Będziemy pracować nad tym, żeby pomiędzy bodźcem a automatyczną reakcją zaczęło pojawiać się więcej przestrzeni na Ciebie, dorosłą osobę, która dzisiaj ma możliwości, jakich kiedyś nie miała.

Dlaczego to ważne?

Możesz rozumieć, że masz prawo postawić granicę, a jednocześnie czuć ogromny lęk, kiedy naprawdę próbujesz ją postawić.

Możesz wiedzieć, że odpoczynek jest bezpieczny, a jednak po kilkunastu minutach bezczynności czuć napięcie i potrzebę działania.

Możesz wiedzieć, że nie odpowiadasz za emocje innych ludzi, a mimo to automatycznie próbować ratować, uspokajać i naprawiać.

Zmiana zaczyna się wtedy, kiedy wiedza zaczyna spotykać się z nowym doświadczeniem.

Twój mózg przez doświadczenie uczył się określonych reakcji. Dzięki neuroplastyczności może również uczyć się nowych. Wymaga to zauważania automatyzmu, tworzenia innej odpowiedzi i powtarzania nowych doświadczeń wystarczająco wiele razy, żeby przestały być czymś zupełnie obcym.

ZROZUMIEĆ, CZEGO NAUCZYŁA MNIE PRZESZŁOŚĆ.

ROZPOZNAĆ, KIEDY URUCHAMIA SIĘ TO DZISIAJ.

I UCZYĆ MÓZG ORAZ CIAŁO, ŻE DZISIAJ MAM WIĘCEJ MOŻLIWOŚCI.

Program warsztatu.

DZIEŃ I

1. Trauma z dzieciństwa. Co właściwie niesiemy ze sobą w dorosłość?

Zaczniemy od zrozumienia, czym może być trauma jednorazowa, rozwojowa i relacyjna oraz dlaczego nie każde doświadczenie, które pozostawia ślad, musi wyglądać jak dramatyczne wydarzenie.

Przyjrzymy się również zaniedbaniu emocjonalnemu, brakowi bezpieczeństwa, nieprzewidywalności, samotności dziecka oraz temu, jak konieczność zachowania więzi może prowadzić do rezygnowania z własnych emocji, potrzeb i autentyczności.

2. Przy kim nauczyłam/em się tak żyć?

Przyjrzymy się środowisku, w którym kształtowały się Twoje pierwsze sposoby budowania bezpieczeństwa i relacji.

Rodzic krytykujący, kontrolujący, lękowy, nadopiekuńczy, odrzucający, emocjonalnie niedostępny, nieprzewidywalny, niedojrzały, będący w roli ofiary czy wymagający od dziecka opieki może tworzyć zupełnie inne warunki rozwoju.

Najważniejsze pytanie w tej części:

Kim musiałam/em się przy nim stać?

Zobaczymy, gdzie powstała potrzeba bycia najlepszym, niewidzialnym, silnym, odpowiedzialnym, pomocnym, samowystarczalnym albo stale czujnym – i jak te role funkcjonują dzisiaj.

3. Mózg, który uczył się żyć w zagrożeniu

Co z nami robi długotrwały stres? Dlaczego czasem reagujemy szybciej, niż jesteśmy w stanie pomyśleć? Dlaczego ton głosu, czyjeś milczenie, krytyka, konflikt albo utrata kontroli mogą wywołać reakcję nieproporcjonalną do tego, co dzieje się teraz?

Porozmawiamy o mechanizmach wykrywania zagrożenia, reakcji stresowej, pamięci traumatycznej, wyzwalaczach oraz neuroplastyczności.

4. Moje strategie przetrwania.

TO, CO KIEDYŚ MNIE CHRONIŁO

Walka, ucieczka, zamrożenie i podporządkowanie nie zawsze wyglądają w dorosłości tak, jak wyobrażamy sobie reakcje obronne.

Mogą stać się perfekcjonizmem, ciągłą kontrolą, ratowaniem innych, unikaniem konfliktów, tłumieniem własnych potrzeb, pracoholizmem, nadmierną odpowiedzialnością, wycofywaniem się z bliskości albo przekonaniem, że najlepiej nie potrzebować nikogo.

Rozpoznasz swoje dominujące strategie i zobaczysz nie tylko, przed czym kiedyś Cię chroniły, ale również jaką cenę płacisz za nie dzisiaj.

DZIEŃ II

Ciało, regulacja i nowe sposoby reagowania.

5. Ciało i układ nerwowy po doświadczeniu traumy.

Przyjrzymy się temu, jak autonomiczny układ nerwowy reaguje na bezpieczeństwo i zagrożenie oraz co dzieje się w stanie mobilizacji, silnego pobudzenia, zamrożenia i odcięcia.

Nauczysz się rozpoznawać swój stan wcześniej, zanim reakcja stanie się tak silna, że trudno będzie Ci odzyskać wpływ.

Porozmawiamy również o tym, dlaczego dla osoby wychowanej w ciągłym napięciu sam spokój może początkowo być czymś obcym, a czasem nawet uruchamiającym.

6. Od starego zapisu do nowej reakcji.

Neuroplastyczność po doświadczeniu traumy

Przyjrzymy się przekonaniom i automatycznym reakcjom, które mogły powstać w dzieciństwie, oraz temu, w jaki sposób można tworzyć nowe doświadczenia, które stopniowo uczą mózg innych odpowiedzi.

7. Kiedy ciało włącza alarm. Lęk, panika i poczucie zagrożenia.

Co dzieje się w ciele podczas silnego lęku? Dlaczego pojawiają się tak intensywne objawy fizyczne? Jak powstaje spirala: odczucie w ciele – interpretacja zagrożenia – jeszcze większy lęk – jeszcze silniejsze odczucia?

Nauczysz się rozpoznawać pierwsze sygnały alarmu i pracować z nimi w sposób, który pomaga wracać do kontaktu z teraźniejszością.

8. Zdrowienie po traumie. Ciało może uczyć się bezpieczeństwa.

Ostatnia część będzie bardzo praktyczna.

Będziemy pracować z regulacją, orientowaniem się w teraźniejszości, kontaktem z ciałem, granicami, zasobami, pobudzeniem, zamrożeniem i sposobami wracania do większego poczucia bezpieczeństwa.

Zbudujesz własną mapę: co mnie uruchamia, jak moje ciało sygnalizuje przeciążenie, co robię automatycznie, czego wtedy potrzebuję i co rzeczywiście pomaga mi wracać do siebie.

Chcę, żebyś po warsztacie coraz częściej potrafiła/ł rozpoznać:

  • To jest mój alarm.
  • To jest moja stara strategia.
  • To jest przekonanie, którego kiedyś potrzebowałam/em.
  • Moje ciało próbuje mnie teraz ochronić.
  • To przypomina przeszłość, ale ja jestem dzisiaj tutaj.

W tym miejscu zaczyna pojawiać się możliwość nowego wyboru.

• Oba dni warsztatu będą przeplatane konkretnymi ćwiczeniami i pracą własną, dzięki którym nie tylko zrozumiesz omawiane mechanizmy, ale od razu będziesz mogła/mógł pracować z tym, jak działają one w Twoim życiu.

• Będziemy pracować również z wewnętrznym dzieckiem, jego emocjami, potrzebami i doświadczeniami, które wpłynęły na sposób, w jaki dzisiaj budujesz relacje i poczucie bezpieczeństwa.

• Duża część ćwiczeń będzie prowadziła Cię od rozumienia własnej historii do pracy z ciałem, układem nerwowym i tworzenia nowych doświadczeń bezpieczeństwa.

Co zabierzesz ze sobą po tych 2 dniach?

  • Będziesz mieć konkretne narzędzia do pracy z napięciem, zamrożeniem, poczuciem zagrożenia i silnym lękiem.
  • Będziesz lepiej rozumieć swoje reakcje, rozpoznawać strategie przetrwania, zauważać sygnały układu nerwowego i wiedzieć, co może Ci pomóc w różnych stanach.
  • Zobaczysz, jak Twoje doświadczenia wpłynęły na relacje, granice, potrzeby, odpoczynek, kontrolę, bliskość i sposób traktowania siebie.
  • Nauczysz się rozpoznawać stare przekonania i automatyczne reakcje oraz pracować z nimi poprzez nowe doświadczenia.
  • Będziesz mieć własną mapę wyzwalaczy, strategii przetrwania i reakcji układu nerwowego.

Chcę, żebyś wyszła/wyszedł z odpowiedzią nie tylko na pytanie:

„Skąd to mam?”

ale również

„Co mogę zrobić z tym dzisiaj?”

14 dni integracji – żeby to, co wypracujesz podczas warsztatu, zostało z Tobą w życiu.

Podczas 2 dni wykonasz konkretną pracę nad swoimi strategiami przetrwania, automatycznymi reakcjami, przekonaniami oraz sposobem, w jaki Twój mózg i układ nerwowy nauczyły się reagować na zagrożenie.

Chcę jednak dać Ci również przestrzeń na osadzenie tej pracy w codziennym życiu.

Dlatego przez kolejne 14 dni każdego dnia otrzymasz ode mnie ćwiczenie, które będą kontynuacją i integracją tego, co wydarzy się podczas warsztatu.

Będziesz wracać do tego, co już rozpoznałaś/eś i przepracowałaś/eś, utrwalać nowe sposoby reagowania i wzmacniać doświadczenia, które pokazują Twojemu mózgowi i układowi nerwowemu, że dzisiaj masz więcej możliwości niż kiedyś.

Te 14 dni będą przedłużeniem procesu rozpoczętego podczas warsztatu i przestrzenią na jego integrację w Twojej codzienności.

Twój mózg przez lata uczył się sposobów, które pomagały Ci przetrwać w świecie Twojego dzieciństwa. Dzisiaj może uczyć się, że żyjesz już w innym miejscu, masz inne możliwości i nie każda sytuacja wymaga uruchamiania dawnych sposobów ochrony.

WARSZTAT ODBĘDZIE SIĘ NA ŻYWO w zamkniętej grupie na Facebooku.

„Regulacja po traumie. Jak odzyskać poczucie bezpieczeństwa i wpływu na własne życie.” to 8 godzin wspólnej pracy na żywo, rozłożonej na 2 dni.

Sobota – 4 godziny 28.11.2026r. godz.16:00-20:00.

Niedziela – 4 godziny 29.11.2026r. godz.16:00-20:00.

WAŻNE

Całość będzie nagrywana, dlatego jeśli nie możesz uczestniczyć na żywo albo chcesz później wrócić do konkretnego ćwiczenia czy fragmentu warsztatu, będziesz mieć taką możliwość.

Możesz więc przejść cały proces razem ze mną na żywo, a później wracać do materiału we własnym zakresie i ponownie wykonywać te ćwiczenia, których w danym momencie najbardziej potrzebujesz

Nagranie warsztatu będzie dostępne w zamkniętej grupie na Facebook tylko przez 30 dni ze względu na ograniczenia platformy. Przed upływem tego czasu warsztat trafi na naszą platformę kursową (czyli tu, gdzie teraz jesteś, czyli miejsce zakupu warsztatu), gdzie uzyskasz do niego dostęp na pełne 12 miesięcy od daty wydarzenia na żywo (do 29.11.2027r). W tym czasie możesz wracać do nagrań tyle razy ile tego potrzebujesz.

W CENIE 350 ZŁ OTRZYMUJESZ:

  • 2 dni warsztatu na żywo,
  • 8 godzin wspólnej pracy,
  • ćwiczenia podczas obu dni,
  • 2 sesje Q&A,
  • 14 dni integracji (przez kolejne 14 dni każdego dnia otrzymasz ode mnie ćwiczenie, które będą kontynuacją i integracją),
  • nagranie dostępne przez 12 miesięcy.

Oba dni będą łączyły wiedzę z konkretnymi ćwiczeniami i pracą własną. Będziemy pracować z doświadczeniami z dzieciństwa, wewnętrznym dzieckiem, strategiami przetrwania, przekonaniami, ciałem i układem nerwowym.

Po zakończeniu każdego dnia zostanie również przestrzeń na Q&A. Będziesz mogła/mógł zadać pytanie.

Po warsztacie nasza praca będzie kontynuowana przez kolejne 14 dni. Każdego dnia otrzymasz ode mnie ćwiczenie, które pomoże Ci integrować to, co wypracujesz podczas weekendu, utrwalać nowe sposoby reagowania i wzmacniać poczucie bezpieczeństwa w sobie.

Prowadząca

Malwina Kołaczkowska

Na co dzień prowadzę warsztaty i pracuje terapeutycznie z rodzicami oraz dorosłymi, stacjonarnie i online. Każdego miesiąca towarzyszę kilkudziesięciu osobom, obserwując, jak świadoma praca nad sobą i wzięcie odpowiedzialności przez dorosłego realnie zmienia dynamikę w relacjach i w życiu rodziny.

Jestem:

  • Psychologiem specjalności psychologia kliniczna i osobowości,
  • Psychotraumatologiem,
  • Certyfikowanym terapeutą ustawień systemowych,
  • Psychobiologiem Zdrowia,
  • Konsultantką Totalnej Biologii,
  • Trenerem metody EFT, Cellular EFT.

Prawa autorskie
Wszystkie materiały udostępnione w tym produkcie – w szczególności nagrania wideo, nagrania audio, medytacje, ćwiczenia, treści edukacyjne oraz inne produkty cyfrowe – stanowią utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Malwina Kołaczkowska, prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Pracownia Świadomych Emocji.

Materiały mogą być wykorzystywane wyłącznie do użytku prywatnego. Jakiekolwiek kopiowanie, udostępnianie, rozpowszechnianie, cytowanie, publiczne odtwarzanie, modyfikowanie lub wykorzystywanie w celach komercyjnych lub edukacyjnych wymaga uprzedniej pisemnej zgody właściciela praw.

Naruszenie praw autorskich skutkuje odpowiedzialnością cywilną i karną zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U.2021.1062).

© Malwina Kołaczkowska / Pracownia Świadomych Emocji

Zamówienie

Data startu 2026-10-07 13:00

350,00

PLN

Zamów


© 2019 Pracownia Świadomych Emocji Malwina Kołaczkowska
| Marianki 7D, 87-880 | NIP: 888-282-6840